Hina_Sakura View my profile

[AU Fic-Boyfriend] Sweet sweet !!

posted on 11 Jun 2015 14:35 by lovealaude

TITLE  ::  Sweet sweet !!

STORY  :: AU Fic BOYFRIEND (yaoi)

PARING  ::  DongWoo / JoTwin / HyunJong

RATE  ::  PG

_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_

 

 

[ I ]

 

โบราณว่าไว้...ใต้ชายคาเดียวกันย่อมมีอะไรมากกว่าที่เห็น(?)

.

.

.

 

 

 

หอพักนักศึกษาแห่งหนึ่ง ภายใต้ชื่อสถาบันที่แม้ไม่โด่งดังมาก แต่ก็ใช่ว่าจะไร้ชื่อเสียงในการให้ความรู้ ปลูกฝังความดีและวินัยรวมไปถึงดึงฝีมือที่แอบซ่อนไว้ในตัวของมนุษย์เราแต่ละคน เช่นเดียวกับมหาวิทยาลัยทั่วไป...โดยหอพักนี้ถูกสร้างเพื่อรองรับเหล่านักศึกษาที่ต้องจากบ้านมาไกล และหาที่พักโดยรอบไม่ได้ หรืออาจจะเป็นเหตุผลที่นอกเหนือจากนี้

 

 

ระเบียบภายในหอถือว่าเคร่งครัดกว่าการอยู่หอนอก เพราะต้องรักษาระเบียบและหน้าตาของทางมหาลัยไว้ ซึ่งนักศึกษาที่ยอมเข้าร่วมก็ต้องยอมรับเงื่อนไขและปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัด โดยจะมีรุ่นพี่คอยช่วยพยุง ช่วยจับตามองพฤติกรรมเหล่าน้องๆ กันไปตามระเบียบ

 

 

เวลา 23:30 นาฬิกา...

 

 

เด็กหนุ่มในคราบชุดนักศึกษาสามคนยืนเรียงก้มหน้างุดอยู่หน้าหอพัก โดยมีสายตาจิกกัดจากรุ่นพี่ฝ่ายระเบียบทั้งสองที่ยืนกอดอกรอฟังคำแก้ตัวครั้งที่ร้อยของเจ้าจอมแสบขาประจำ

 

 

“ยังไง? คราวนี้มีอะไรมาอ้างพวกพี่อีกล่ะ?” ชายหนุ่มผู้บรรลุนิติภาวะมาแล้ว ‘คิม ดงฮยอน’ จ้องรุ่นน้องปีหนึ่งเขม็ง ถ้าลองนับดูคร่าวๆ เจ้าสามหน่อนี่โดดหอไม่ต่ำกว่าสิบครั้งแล้ว!

 

 

“ทั้งที่รู้ว่าเที่ยวกลางคืนมันอันตราย แต่พวกนายก็ยังจะไปอีกนะ อดใจรอถึงวันหยุดไม่ได้เลยหรือไงกัน?” ซิม ฮยอนซอง เพื่อนร่วมเซค+ร่วมรุ่น+พี่ระเบียบเช่นเดียวกับดงฮยอน พูดด้วยสีหน้าเหนื่อยใจที่เป็นหน้าเดิมๆ ทำผิดซ้ำซาก หาเรื่องให้พวกเขาถูกอาจารย์ดุได้ตลอดที่คุมน้องไม่ได้

 

 

“ผิดประเด็นแล้ว!” ดงฮยอนหันไปว่าใส่เจ้าเพื่อนใจอ่อนง่าย เพราะใจดีแบบนี้ไง เจ้าพวกนี้ถึงได้ไม่เกรงกลัวกันสักที

 

 

...แต่ดงฮยอนก็นึกอีกเหตุผลหนึ่งออก ที่เจ้าฮยอนซองไม่กล้าเด็ดขาดกับกลุ่มนี้เสียที ก็เพราะหวานใจมัน ‘ลี จองมิน’ร่วมอยู่ในกลุ่มนั้นด้วยนั่นเอง

 

 

อยากจะบอกเหลือเกินว่าช่วยคุมแฟนตัวเองหน่อย! พารุ่นน้องโดดเป็นบ้าเป็นหลัง เหนื่อยพวกเขามาตามเก็บตามเช็คจนอาจารย์จะหมดความเชื่อใจอยู่แล้ว!!

 

 

“โห...ดงฮยอนฮยองอ่า พวกผมแค่ไปดื่มมาเองนะ ไม่ได้ไปก่อเรื่องที่ไหนเสียหน่อย”

 

 

“ง่วงแล้วอ่า...”

 

 

รุ่นน้องฝาแฝด ‘โจ ยองมิน’ คนพี่เอ่ยเสียงอ้อน ก่อนจะตามมาด้วยคนน้อง ‘โจ กวังมิน’ อ้าปากหาวไม่สนใจรุ่นพี่ที่ตีหน้ายักษ์อยู่ ยิ่งสร้างความน่าหมั่นไส้แก่รุ่นพี่เจ้าระเบียบมาก

 

 

“พรุ่งนี้พวกนายทั้งสามคนต้องเขียนรายงานรับผิดส่งฉัน ไม่งั้นก็ไม่ต้องผ่านคะแนนกิจกรรม!!” ดงฮยอนบอกเสียงเด็ดขาด เรียกเสียงค้านครางงุ้งหงิงจากบรรดารุ่นน้องได้เป็นอย่างดี

 

 

แต่ก็ไม่มีใครกล้าขัดจริงจังหรอก...ไม่งั้นก็ไม่ผ่าน ต้องเรียนซ้ำวิชาใหม่กันพอดี!

 

 

ส่งบทลงโทษให้สามหน่อเสร็จ รุ่นพี่ทั้งสองก็ต้องลากสังขารไปส่งถึงห้อง(กันหนีอีกต่อ) ห้องพักหนึ่งห้องสามารถเข้าจุได้สี่คน โดยเตียงนั้นจะเป็นแบบสองชั้น ตู้เสื้อผ้าสองตู้ แบ่งซ้าย-ขวาได้ ห้องน้ำในตัว โต๊ะเขียนหนังสือสี่ตัว แบ่งฝั่งคู่ กว้างพอรองรับการอยู่ร่วมกันของนักศึกษาสี่คน

 

 

เพียงแต่ห้องพักกลุ่มนี้มีเพียงสาม...และไม่ใช่กับเพียงห้องนี้เท่านั้น ห้องอื่นๆ ก็อาจจะเป็นเช่นกัน เพราะด้วยนิสัยมนุษย์เราส่วนใหญ่ต่างก็อยากอยู่หอนอกด้วยกันทั้งนั้น เพราะมันสะดวกในการใช้ชีวิตมากกว่า(ไม่ต้องมีคนคุมเรื่องระเบียบต่างๆ...แต่ต้องควบคุมพฤติกรรมของตัวเองให้ได้) ดังนั้นนักศึกษาส่วนใหญ่ที่อยู่หอพักแห่งนี้ มักมาด้วยเหตุผลที่ไม่เต็มใจคือหาหอนอกได้ไม่ทันนั่นเอง

 

 

“จะว่าไปนะ...พี่หมวย ญาติที่พี่เคยเล่าให้ฟังจะมาวันไหนเหรอ?” ยองมินที่นั่งรอต่อคิวอาบน้ำจากจองมินซึ่งกำลังคว้าของใช้เตรียมเข้าไปเอ่ยทักขึ้น(กวังมินมาถึงก็ทิ้งตัวนอนเรียบร้อย) มันเป็นหัวข้อสนทนาก่อนหน้าในระหว่างที่พวกเขาไปหาร้านนั่งดื่มหลังจากผ่านการรับน้องมาหยกๆ พี่หมวย(คำใช้เรียกจองมินของยองมิน)แกนนำของพวกเขาก็ได้นำเสนอถึงญาติคนหนึ่งให้ฟัง

 

 

“หืม...คงช่วงนี้ล่ะ ยังไงก็ต้องไม่เกินอาทิตย์นี้ ไม่งั้นคงต้องรอสอบปีหน้าเลย” จองมินบอกหลังคำนวณเวลาในใจ

 

 

“มันกะทันหันน่าดูเลยนี่นา...ไว้มาแล้วอย่าลืมบอกพวกผมนะ เผื่อน้องเขาต้องการคนช่วยถือของ” ยองมินเสนอตนเองด้วยความนึกตื่นเต้นที่จะได้พบเจอสมาชิกใหม่

 

 

ญาติของจองมิน แม้จะไม่ใช่ญาติแท้จริง แต่ก็สนิทกันด้วยความที่บ้านใกล้เรือนเคียงและติดต่อกันบ่อยช่วงเรียนตั้งแต่ประถมยันมัธยม แต่ต้องห่างกันเนื่องด้วยจองมินสอบเข้ามหาลัยตามฮยอนซอง...แต่แล้ว เร็วๆ นี้จองมินได้รับสายด่วนขอความช่วยเหลือจากทางนั้น เหตุเพราะเกิดปัญหากับทางมหา’ลัยที่สอบเข้าไปได้ จองมินจึงช่วย(โดยขอให้ฮยอนซองและดงฮยอนช่วยอีกแรง)ติดต่อกับทางมหา’ลัย ช่วยให้ญาติคนนั้นมีที่เรียน ซึ่งก็ไม่มีปัญหาอะไรด้านความรู้และคณะที่ต้องการเข้า แต่ด้วยเวลาที่เร่งรัด ทำให้อะไรมันดูเร่งรีบไปหมด

 

 

“พูดแบบนั้น แต่เอาเข้าจริงคงจะให้กวังมินเป็นคนถืออยู่ดี” จองมินแซวคนที่นั่งฮัมเพลงเล่นไอแพดไปเรื่อย ซึ่งเจ้าตัวก็หันมายิ้มแห้งให้ จองมินจึงส่ายหัวเบาๆ และเดินเข้าห้องอาบน้ำเสียที

 

 

 

 

 

.

วันอาทิตย์ที่ควรจะเป็นวันพักผ่อนแสนสบาย จองมินต้องตื่นขึ้นมาแต่เช้าด้วยเสียงเรียกเข้าของโทรศัพท์มือถือของตน ปรากฏว่าเป็นสายจากน้องเล็กที่จะมาอยู่ร่วมกับพวกเขา บอกว่าให้ออกมารอรับเพราะกำลังเดินทางมารายงานตัว

 

 

จองมินจึงต้องยอมเดินลากสังขารที่เหนื่อยล้าและปวดหัวเนื่องมาจากอาการแฮงค์ ปลุกเจ้าแฝดคนพี่ตามที่ขอไว้ ...แต่ไร้ผลตอบรับ จองมินจึงละความพยายาม ออกไปรับน้องเล็กที่จะมาเพียงคนเดียว

 

 

หน้าทางเข้า-ออกของมหา’ลัย จองมินแวะซื้อน้ำเย็นมาดื่มให้ร่างกายรู้สึกสดชื่นขึ้นอีกนิด เหลียวซ้ายแลขวามองหาร่างของน้องเล็ก เนื่องจากเขารู้ดีว่านิสัยของทางบ้านญาติคนนี้เป็นเช่นไร หากให้คำนิยามก็คงเป็น ‘เคร่งครัดกันทั้งตระกูล’ แต่เป็นคนละอย่าง และยังดีที่น้องเล็กคนนี้ไม่เคร่งถึงขั้นจริงจังมาก ไม่แผ่ถึงคนรอบข้างด้วย ไม่งั้นจองมินที่รักความสนุกสนานคงอยู่ด้วยไม่ไหว

 

 

“โอ๊ะ...มินวู!!”

 

 

จองมินเอ่ยเรียกเสียงดังพร้อมโบกมือเป็นสัญญาณเมื่อเห็นร่างหน้าตาที่คุ้นเคยนั่งหลบแดดอยู่ที่ชานชลารถเมย์ ไกลออกไปจากรั้วมหา’ลัยเล็กน้อย

 

 

ร่างบอบบางที่แบกกระเป๋าใบใหญ่ไว้กึ่งวิ่งกึ่งเดินมาหา รอยยิ้มเผยกว้างเมื่อได้พบพี่ชายที่ไม่ได้เจอกันเสียนาน

 

 

“รอนานรึยัง?”

 

 

“สักพักแล้วฮะ พ่อกับแม่มาส่งตั้งแต่หกโมงน่ะ”

 

 

“ห๊ะ! งั้นรีบเอาของไปเก็บดีกว่า รายงานตัวเสร็จจะได้ไปพัก” จองมินที่ได้รู้เวลาก็ต้องตกใจ เพราะอีกฝ่ายรอเขามารับตั้งแต่หลังโทรฯ มาบอกราวสองชั่วโมงแล้ว ด้วยความห่วงน้องจึงรีบพาไปที่หอพักทันที

 

 

ราวกับชงเหตุการณ์ซ้ำซ้อน ฮยอนซองเดินออกมาจากหน้าหอพอดี จึงเข้าไปทักทายแฟนหนุ่มที่เดินจูงมือเด็กหน้าตาน่ารักมาด้วย

 

 

“ตื่นเช้าไหวเหรอเรา...แล้วนี่ใครน่ะ?”

 

 

“นายก็เหมือนกัน ตื่นเช้าทำไมวันอาทิตย์ แล้วนี่ก็ญาติฉันเอง ชื่อโน มินวู” จองมินแซวกลับ ก่อนจะดึงตัวคนข้างหลังให้ขยับออกมา “...สวัสดีครับ”

 

 

“หือ? เพิ่งย้ายมาเหรอ?” ฮยอนซองทักเมื่อเห็นกระเป๋าใบโต

 

 

“อือ พอดีมีปัญหานิดหน่อย นี่ก็เพิ่งสอบเข้าผ่านมา เดี๋ยวพาไปรายงานตัวเสร็จแล้วจะพามาให้รู้จัก” จองมินบอกจบก็โบกมือลาพอเป็นพิธี จากนั้นก็จูงมือมินวูให้เดินตามขึ้นไปถึงห้องพัก ทิ้งฮยอนซองไว้ให้มองตาม...ก่อนจะเดินไปทำธุระที่หมายมั่นไว้ตอนแรก

 

 

ห้องพักยังคงเงียบเชียบ มีเพียงแอร์หนึ่งตัวที่ส่งเสียงทำงานอยู่ จองมินลอบถอนหายใจ แต่จะไปว่าเจ้าสองแฝดก็ไม่ถูก ขนาดเขายังรู้สึกง่วงไม่สร่างเลย

 

 

“มินวูนอนข้างล่างได้นะ?” จองมินหันไปถามความเห็น เพราะเตียงฝั่งนี้ที่เหลือเขาที่ครอบครองพียงคนเดียวมาตลอดจึงเลือกชั้นเป็นยึดเป็นฐานของตัวเอง ส่วนชั้นล่างไว้วางของจิปาถะ(เพิ่งเคลียร์ออกไปเมื่ออาทิตย์ก่อน) เพราะไม่คิดว่าจะมีคนมาร่วมห้องด้วยหลังเปิดการศึกษา

 

 

“ได้ฮะ...แล้วนั่น?” มินวูตอบรับพร้อมรอยยิ้ม ก่อนจะชี้ไปทางเตียงอีกฝั่งที่มีสองแฝดนอนกอดกันกลมที่ชั้นล่าง

 

 

“อ๋อ นั่นเจ้าแฝดแสบที่เล่าให้ฟังผ่านโทรศัพท์ไง เดี๋ยวค่อยมาทำความรู้จักกับพวกมัน ตอนนี้ไปรายงานตัวกันที่ตึกกองบรรณาธิการก่อน”

 

 

“ครับ”

 

 

การรายงานตัวก็ไม่ต้องผ่านการตรวจอะไรมาก เพียงแค่ยื่นเอกสาร เซ็นต์รับรอง พูดคุยแนะนำตัวเล็กน้อย แวะซื้อเครื่องแบบเท่าที่จำเป็น จองมินก็พามินวูกลับมาจัดของต่อที่หอพัก ซึ่งก็เจอกับช็อตเด็ดที่เจ้าแฝดคนน้องกำลังลวนลามแฝดพี่มันอยู่พอดี

 

 

“นี่ๆ จะทำอะไรก็อายเด็กบ้าง” จองมินรีบเตือน สำหรับเขาเคยชินกับสภาพที่เจ้าแฝดจะแสดงความรักต่อกันแล้ว แต่น้องเล็กที่เขาเพิ่งพามานี่สิ ร้องตกใจหน้าแดงมากระโดดกอดหลบหลังเขาเสียแน่น

 

 

...ก็แน่ล่ะ เด็กบริสุทธิ์นี่นา

 

 

“นั่นญาติฮยองที่เล่าให้ฟังใช่ไหม? ชื่ออะไรอ่ะ?” แฝดพี่ที่หลุดจากวงแขนของน้องได้สำเร็จรีบปรี่เข้ามาไถ่ถาม ลืมไปว่าหน้าของตนยังติดสีระเรื่อจากความเหนื่อยหอบที่ดิ้นเมื่อถูกแฝดน้องคิดจะทำอะไรลามปามแต่เช้า ส่วนคนคิดอกุศลแต่เช้าก็เดินหายเงียบเข้าห้องน้ำไปอย่างงอนๆ

 

 

“ชื่อมินวู โน มินวู...นี่แฝดคนพี่ชื่อโจ ยองมิน รู้จักกันไว้นะ” จองมินทำหน้าที่เป็นคนกลางที่ดี แนะนำทั้งสองให้รู้จักกัน

 

 

“สะ-สวัสดีครับ” มินวูโผล่หน้าออกมาเล็กน้อย ยังไม่กล้าสบตากับอีกฝ่ายเพราะภาพเมื่อครู่มันยังติดตาเขาอยู่

 

 

“สวัสดี ขอโทษที่ต้องเห็นอะไรที่ไม่ควรนะ” ยองมินยิ้มต้อนรับสมัครชิกใหม่ที่จะมาร่วมห้อง รู้สึกถูกชะตาจนอดใจไม่ไหวเข้าไปกอดรัดราวกับอีกฝ่ายเป็นตุ๊กตาแสนน่ารัก

 

 

“พอๆ น้องเขาตกใจอยู่...แล้วก็นะ มินวู หากนายจะอยู่ที่นี่ได้ นายคงต้องปรับตัวให้ชินกับสองแฝดไว้ เพราะพวกมันชอบทำอะไรแบบนั้นเป็นประจำ” จองมินแยกสองคนออกจากกัน ก่อนจะหันไปเตือนน้องเล็ก แกล้งให้หน้าขึ้นสีอีกรอบ

 

 

“ฮยองอย่าไปขู่เขาแบบนั้นสิ! ภาพลักษณ์ผมเสียหมด...อีกอย่าง พวกผมก็ไม่ได้หน้าด้านขนาดกล้าทำต่อหน้าคนอื่นหรอกนะ” ยองมินปฏิเสธ แก้มทั้งสองพองลมเล็กน้อย

 

 

“พูดอย่างกับฉันไม่เคยเห็นฉากพวกแกกำลังมีอะไรกันงั้นล่ะ?”

 

 

“ฮยอง!!” x2

 

 

ทั้งยองมินและมินวูต่างแห้วใส่จองมินที่หัวเราะสนุกได้แกล้งน้องๆ พร้อมกัน ต่างฝ่ายต่างหน้าแดงจนหน้าแทบไหม้อยู่แล้ว >///< !

 

 

หลังจากกวังมินอาบน้ำเสร็จ ยองมินก็เข้าไปอาบ จากนั้นก็เกิดช่วงบรรยากาศรับน้องใหม่โดยสองแฝด ส่วนจองมินก็ขอนอนพักต่ออีกหน่อย ปล่อยให้มินวูถูกสองแฝด(โดยเฉพาะคนพี)แกล้ง+ซักถามต่อไปจนกว่าจะขาวสะอาด มินวูถึงได้รอดจากการรับน้องที่ทำให้หน้าร้อนวูบไปหลายหน...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

[Tbc.]

 

 

***************************

จะมีคนอ่านไหมน้อออออ?

 

Comment

Comment:

Tweet

Categories